dinsdag 16 juni 2009

Kleine jongens worden groot

De laatste weken heb ik het al regelmatig gezegd... de ochtend van 26 april lag onze kleine Tijs tussen ons in in bed, met zijn papfles. Ons kleine ventje. Na 27 april was hij in een klap 'klein ventje' af. Wat is ie groot naast kleine Teddie. En wat groeit ie hard, en wat ontwikkelt hij zich snel! Zijn woordenschat breidt zich met de dag uit, alles praat hij na, alles wijst hij aan met de vraag: 'tis dat??' om het daarna zelf te zeggen én te begrijpen wat de functie van deze of gene is. Geweldig!

Spelen doet ie ook nog steeds heeeerlijk, hij leeft zich helemaal in. Stoeien op het logeerbed met papa, het bed is de boot, de vloerbedekking water: 'O neeeee, Tijs valt in t watuuurrrrr, o neeeeeee'. Om op te vreten. Van grotere vriend Imre heeft hij een stel onderbroekjes gekregen van Cars en Bob de Bouwer, dus smorgens vraagt hij 'tijs onderbroek aan?'.Hij heeft al dapper een paar plasjes en zelfs een grotere boodschap op het potje gedaan, om 5 minuten later heerlijk de onderbroek (buiten) vol te plassen, gefascineerd naar het plasje te kijken en weg te rennen (wat nou dat zo'n nat broekje niet lekker zit en moet leren dat dit niet fijn is... bij hem werkt het nog niet haha). Binnenkort gaan we serieus oefenen in elk geval.

Eten 's avonds gaat ook weer beter, al weet ik niet of onze methode pedagogisch verantwoord is. Het werkt in elk geval wel... "Als jij deze hap eet, dan krijg jij een duplo blokje om een toren te bouwen". Een grote toren verder, en zijn bord is zo goed als leeg. Et voila! In het ernstigste geval, voor de tv: "Als je deze hap neemt, zet mama het filmpje weer aan". Filmpje verder en bord leeg.... Hoe dit op de langere termijn gaat werken is nog onbekend en daar wil ik vooral nog niet over na denken ;-)))

Maar aan het einde van de dag, na het lezen van een boekje, samen liedje zingen en even knuffelen weet ik weer... dit is stiekem toch mijn kleine ventje....!

donderdag 11 juni 2009

Teddie update

Vandaag op de dag af is Teddie 6 weken en 3 dagen oud. Wat vliegt de tijd! En wat doet ze het goed! Mag ze eten op ' verzoek' zoals dat heet, ze heeft een bijzonder goed werkende biologische klok, op de minuut af komt ze om de vier uur om te drinken. Helaas werkt dat zelfs 's nachts zo, dus elke nacht stipt om 3 uur wordt ze wakker. Dat rekken we dan nog tot half vijf (uiterlijk) met een speentje...Maar wie houden we daar eigenlijk mee voor de gek... ze neemt ons gewoon in de maling, door de volgende voeding dan weer eerder te komen, zodat het tijdschema daarna gewoon weer verder loopt zoals ook de vorige dag..... (Tis puur psychisch dat ik denk dat ik nu langer slaap, uiteindelijk komt het op het zelfde neer.... how sad is that :-( )
Anyway... ze groeit als kool! Maandag waren we bij het CB, en deze dame weegt nu 4900 gram, dus 1200 gram gegroeid in 6 weken. Das netjes toch?? Lachen kan ze ook al, en vooral naar haar mama (das wel zo eerlijk ;-) ) Grote broer blijft haar overladen met kusjes, zijn slaapdoek, zijn speen etc. Grote broer mocht ook een tripje maken naar de brandweer. Alles met sirenes is voor hem GEWELDIG, dus toen we zagen dat de brandweer een demonstratie avond had, nam opa hem daar natuurlijk mee naar toe. Ondanks de koorts (hij was ziek maar wou zooo graag) vond ie het allemaal heel interessant (en ook een beetje spannend wel.. gelukkig was opa erbij!)
Hoogtepunt deze week was afgelopen zondag. Toen mochten we haar opdragen aan haar Hemelse Vader. Ze werd gezegend en voor haar en ons als ouders gebeden. Een heleboel vrienden en familie (en nog 1000 andere toeschouwers) waren daar getuige van. Gaaf dat jullie er allemaal waren!!!

God is enorm goed, en we danken Hem elke dag voor ons mooie gezin!
Teddie ligt lekker van de zon te genieten (twee weken terug ;-))

maandag 8 juni 2009

Articulatio Talocruralis

Mooie titel he? In de menselijke anatomie is de enkel (of articulatio talocruralis) het gebied dat de voet en het been verbindt. Het is het relatief slanke gedeelte van het been direct boven de voet. Juustem... die enkel die ik dus gebroken heb. Nou zo relatief slank is die kant nog niet, maar er zit zeer zeker schot in! Vrijdag 29 mei is de stelschroef operatief verwijderd door de chirurg. Nu mag ik weer langzaam revalideren. De eerste dagen zat ik nog in het verband, maar daarna ben ik langzaam weer iets op mijn voet gaan staan. En wat zijn wij weer GIGA ENORM gezegend! Gaf de chirurg aan dat het 4 tot 6 weken zou duren dat ik mezelf weer een beetje kon redden, nu zo'n 10 dagen later strompel ik al weer aardig rond. (doet wel zeer by the way :-) Vrijdag weer naar ziekenhuis voor controle bij chirurg en verwijderen hechtingen, maar woensdag ga ik al dapper aan de slag met fysio. Gaat helemaal goedkomen ....

Morgen een Teddie update.... mag ook wel weer! Gister is ze opgedragen, maar meer daarover volgt dus nog...