donderdag 20 januari 2011

Marketingcommunicatie werkt!

Hier geen theoretisch verhaal, of een wetenschappelijke studie waarom dit het geval is. Gewoon een simpel praktijkvoorbeeld uit het leven van een 3-jarige:

  • Tijs ontvang een tekening helemaal uit New York, van vriend Imre, en ziet meteen wat zijn (toen nog 4- jarige) vriend getekend had: Heee das de McDonalds! Ik kan je vertellen, je zag een soort rode toren/gebouw met een gele soort drie op zn kant, een soort vogel, oftewel een: M. Dat was genoeg info :-). Toelichting van de mama van Imre: Imre wil Tijs vertellen dat hij bij McDonalds is geweest. Ik kan je vertellen: de boodschap is goed overgekomen!
  • Tijs ziet in de logeerkamer een nieuwe verpakking liggen van een hoeslaken: Heeee die’s van de HEMA. ‘Hoe weet je dat Tijs?’. En wijst naar het kleine grijze blokje met logo van de Hema.
  • We rijden langs de intratuin. ‘He mam, daar komt onze neppe kerstboom vandaan!”. Wederom: ‘Hoe weet je dat Tijs?’ (hij was denk ik 1 toen we dat ding kochten). Tijs: ‘Dat staat op de doos!’

Voorbeelden genoeg, van Kruidvat tot AH, het CARSlogo van de film, tot het logo van FisherPrice- ‘das ook van de little people he mam?’. Maar ook bij automerken (die ik soms niet eens herken haha) Hij had dit al heel vroeg, toen ie 2 was herkende hij de AH en Hema ook al.... Ik vind het een interessant gegeven. Wat jij?

woensdag 29 september 2010

Grote stad

Bart rijdt met Tijs door Voorthuizen:

Tijs: ‘papa is dit een grote stad?’
Bart: ‘nee dit niet, maar jij weet wel wat een hele grote stad is toch?’
Tijs: ‘New York (nieuwww jorek) is een heeele grote stad pap’
Bart: ‘ja’
Tijs: ‘ik denk aan New York pap’
Bart: ‘ja? Wat denk je dan? Wat zie je dan in je hoofd?’
Tijs: ‘grote televisies’
Bart: ‘grote televisies?’
Tijs: ‘Ja grote televisies op hele hoge flatten’
Bart: ‘oh ja, je bedoeld Times Square?’
Tijs: ‘ja Times Square (Taimes squarre) (even stil) Is dit de weg naar Kootwijkerbroek?’

dinsdag 3 augustus 2010

Strokodillen

Tijs is logeren bij Willemijn, met Teddie:

Teddie probeert een krentenbol bij Tijs naar binnen te proppen, zegt Tijs geïrriteerd: Neehee Teddie, nu niet! Ik ben aan 't werk! (druk met Duplo)

Tijdens een filmpje:
Teigetje heeft t net over strokodillen, ik zeg tegen Tijs: Huh? Dat bestaat toch niet? Zegt hij: "Jawehel, dat is Engels".

vrijdag 30 juli 2010

Kinderlogica

Voor het eerst sinds tijden ga ik een keer met Tijs in bad (soms moet je wat extra moeite doen om m mee te krijgen ;-))
Gek op stoeien als hij is zegt hij: 'Ik ga op jou springen mama'. Waarop ik antwoord: dat kan niet hoor, dan zakken we zo door het plafond, zitten we in de gang. T: 'Jaaa en dan zijn we helemaal plakkerig". Ik, verbaasd: "plakkerig??". T: jaahaa, van de lijm... daar zit het plafond mee vast gelijmd'.

Goede referentie voor Bouwbedrijf vd Kolk :-)

donderdag 29 juli 2010

We gaan het anders doen!

Een blog typen lijkt gewoon niet meer voor me weggelegd. Hoewel ik ze graag bij anderen lees, lukt het me niet om dit consequent zelf te doen. Maar…. We gaan het anders doen! Gisteren zag ik een ontzettend leuke blog van een bekende, die door de jaren heen dagelijks/wekelijks leuke uitspraken/quotes van de kinderen plaatst. Echt hilarisch die kinderlogica.

Nu is Tijs daar ondertussen ook ontzettend goed in. En wat kost het nou voor moeite om een tekstje van een paar regels te plaatsen? Dat moet ik kunnen, toch?

Enneh… om voortvarend van start te gaan… hierbij vast een paar leuke:

Tijs is druk bezig met een knettergrote stuiterbal te gooien. Bart zegt, om kleine Teddie te beschermen: Tijs, je moet rollen met de stuiterbal. Rollen.
Waarop meneertje antwoordt: (met een blik die zegt: duhhhh) “Een stuiterbal is om mee te STUI-TE-REN pap”.

Tijs is nu in de fase van wat je zegt ben je zelf. Dus krijg je vaak terug: jij bent een moeperd (??). Van de week waren T&T samen een beetje klierderig. Dus ik trek Teddie naar me toe en zeg: Jij bent een klein draakje!! Tegen Tijs zeg ik: En jij bent een grote draak! Waarop Tijs direct reageert: En JIJ bent de GROOTSTE draak!!

Tijdens weekendje Julianadorp staan we bovenaan de duinen. Tijs kijkt naar het landschap om hem heen en verzucht: “En dit is de wereld!”

Wie houdt me aan mijn voornemen? :-)

donderdag 21 januari 2010

Opvoedkwesties

Wie ons een beetje kent en regelmatig spreekt weet dat we met Tijs zijn eetgedrag soms best wat te stellen hebben en dat ons kereltje soms een vrij kort lontje heeft (of zoals iemand onlangs over zichzelf zei: “ik heb helemaal geen lontje”).

Voor zover we ons er nog niet van bewust waren (en dat waren we natuurlijk allang) moeten we goed nadenken over hoe we dit kereltje willen opvoeden (en Teddie natuurlijk). Verschillende methoden komen voorbij als het gaat om bijvoorbeeld eetgedrag. Hier heb ik vast al eerder over geschreven. Nu weet de ervaren ouder natuurlijk allang dat je die machtstrijd nooooit wint van een kind. Maar jah…… je wilt zo graag dat ie eet, vooral als je ziet dat je kind verandert van een lekker mollig dreumesje in een mager peutertje en niet snel en hard genoeg groeit in gewicht en lengte (zn bijdehandheid daarentegen…) Dus wat doe je dan?

Je probeert van alles: Afleiden met speelgoed (werkt 2 dagen). Afleiden met filmpjes (werkt 3 dagen), belonen met..? (werkt ook even). Boos worden (werkt helemaal niet). Dwingen (nog slechter alternatief).

Nu las ik vandaag het volgende artikel, ik heb er wat dingen uit gehaald:

Opvoed-televisie werkt met één gedachte: dat kinderen geherprogrammeerd kunnen worden door een strikte toepassing van beloning en straf. Maar werkt dat eigenlijk wel? Ja. Maar slechts heel kort. Je kunt stickers plakken, zonnetjes tekenen, en goed gedrag betalen met klinkende munt. Meestal heeft dat snel effect. En toch is het een slechte opvoed-methode, betoogt Justine Mol.

Nou noemt ze onder andere onderstaande argument.

Slimme kinderen worden calculerende burgers. Op een gegeven moment krijgen ze door wat er nodig is om de beloning op te strijken, waardoor ze nooit méér zullen doen dan nodig is. Ze zullen zich bijvoorbeeld niet uit zichzelf ertoe zetten een keertje extra op te ruimen of af te wassen, zonder dat daarom gevraagd wordt. Waarom zou je ook, als je er toch niets voor krijgt? Zo verliezen kinderen de intrinsieke motivatie (de motivatie van binnenuit) om iets te doen, van taakjes in het gezin tot het leren voor een proefwerk. Zodra de beloning ophoudt, verdwijnt het aangeleerde gedrag trouwens meestal weer.

Nou is ons ventje natuurlijk een heeeel slim kereltje. Die deze methode dus ook in de gaten heeft. Meneertje wou onlangs voor het naar bed gaan een filmpje kijken. ‘Op de computer mama, de computer, een filmpjse van Jungle Book, die van de olifanten’. Waarop deze mama stoer reageert “nee schat, we gaan nu echt naar bed!”. Ventje reageert daar weer op “mamaa, asssjebieeft ik moet effetjes fimpjse kijken assjebieft?”. Mama bedenkt ondertussen “hmm. Nog geen fruit op vandaag.. dus bedenkt zich geen moment (dom!!!) en zegt: Nou vooruit, 1 filmpje, eten we meteen even een kiwi. Vervolgens kijken we een filmpje en 5 minuten later zijn zowel kiwi als appel opgegeten en gaat Tijs tevreden naar bed. Dag 2: Mama ik wil graag een fimpjse kijken. Mama: nee meneertje dat doen we niet. Waarop ik het antwoord krijg “dan eet ik een kiwi?!!?. Nou dan zakt je broek af nietwaar? Of als ie snachts wakker wordt en eruit wil, (dit is heel zeldzaam gelukkig en heel apart dat ie dan vergeet dat hij zelf uit bed kan klimmen) en wij zeggen dat ie moet slapen “Dan eet ik een boterhammetje”.

Op dat moment weet je dat je ernstig, heel ernstig hebt gefaald………………..

Noot: sinds het eetgedrag redelijk genegeerd wordt, gaat het een stuk beter. Dus…….