We gaan het anders doen!

Een blog typen lijkt gewoon niet meer voor me weggelegd. Hoewel ik ze graag bij anderen lees, lukt het me niet om dit consequent zelf te doen. Maar…. We gaan het anders doen! Gisteren zag ik een ontzettend leuke blog van een bekende, die door de jaren heen dagelijks/wekelijks leuke uitspraken/quotes van de kinderen plaatst. Echt hilarisch die kinderlogica.

Nu is Tijs daar ondertussen ook ontzettend goed in. En wat kost het nou voor moeite om een tekstje van een paar regels te plaatsen? Dat moet ik kunnen, toch?

Enneh… om voortvarend van start te gaan… hierbij vast een paar leuke:

Tijs is druk bezig met een knettergrote stuiterbal te gooien. Bart zegt, om kleine Teddie te beschermen: Tijs, je moet rollen met de stuiterbal. Rollen.
Waarop meneertje antwoordt: (met een blik die zegt: duhhhh) “Een stuiterbal is om mee te STUI-TE-REN pap”.

Tijs is nu in de fase van wat je zegt ben je zelf. Dus krijg je vaak terug: jij bent een moeperd (??). Van de week waren T&T samen een beetje klierderig. Dus ik trek Teddie naar me toe en zeg: Jij bent een klein draakje!! Tegen Tijs zeg ik: En jij bent een grote draak! Waarop Tijs direct reageert: En JIJ bent de GROOTSTE draak!!

Tijdens weekendje Julianadorp staan we bovenaan de duinen. Tijs kijkt naar het landschap om hem heen en verzucht: “En dit is de wereld!”

Wie houdt me aan mijn voornemen? :-)

Opvoedkwesties

Wie ons een beetje kent en regelmatig spreekt weet dat we met Tijs zijn eetgedrag soms best wat te stellen hebben en dat ons kereltje soms een vrij kort lontje heeft (of zoals iemand onlangs over zichzelf zei: “ik heb helemaal geen lontje”).

Voor zover we ons er nog niet van bewust waren (en dat waren we natuurlijk allang) moeten we goed nadenken over hoe we dit kereltje willen opvoeden (en Teddie natuurlijk). Verschillende methoden komen voorbij als het gaat om bijvoorbeeld eetgedrag. Hier heb ik vast al eerder over geschreven. Nu weet de ervaren ouder natuurlijk allang dat je die machtstrijd nooooit wint van een kind. Maar jah…… je wilt zo graag dat ie eet, vooral als je ziet dat je kind verandert van een lekker mollig dreumesje in een mager peutertje en niet snel en hard genoeg groeit in gewicht en lengte (zn bijdehandheid daarentegen…) Dus wat doe je dan?

Je probeert van alles: Afleiden met speelgoed (werkt 2 dagen). Afleiden met filmpjes (werkt 3 dagen), belonen met..? (werkt ook even). Boos worden (werkt helemaal niet). Dwingen (nog slechter alternatief).

Nu las ik vandaag het volgende artikel, ik heb er wat dingen uit gehaald:

Opvoed-televisie werkt met één gedachte: dat kinderen geherprogrammeerd kunnen worden door een strikte toepassing van beloning en straf. Maar werkt dat eigenlijk wel? Ja. Maar slechts heel kort. Je kunt stickers plakken, zonnetjes tekenen, en goed gedrag betalen met klinkende munt. Meestal heeft dat snel effect. En toch is het een slechte opvoed-methode, betoogt Justine Mol.

Nou noemt ze onder andere onderstaande argument.

Slimme kinderen worden calculerende burgers. Op een gegeven moment krijgen ze door wat er nodig is om de beloning op te strijken, waardoor ze nooit méér zullen doen dan nodig is. Ze zullen zich bijvoorbeeld niet uit zichzelf ertoe zetten een keertje extra op te ruimen of af te wassen, zonder dat daarom gevraagd wordt. Waarom zou je ook, als je er toch niets voor krijgt? Zo verliezen kinderen de intrinsieke motivatie (de motivatie van binnenuit) om iets te doen, van taakjes in het gezin tot het leren voor een proefwerk. Zodra de beloning ophoudt, verdwijnt het aangeleerde gedrag trouwens meestal weer.

Nou is ons ventje natuurlijk een heeeel slim kereltje. Die deze methode dus ook in de gaten heeft. Meneertje wou onlangs voor het naar bed gaan een filmpje kijken. ‘Op de computer mama, de computer, een filmpjse van Jungle Book, die van de olifanten’. Waarop deze mama stoer reageert “nee schat, we gaan nu echt naar bed!”. Ventje reageert daar weer op “mamaa, asssjebieeft ik moet effetjes fimpjse kijken assjebieft?”. Mama bedenkt ondertussen “hmm. Nog geen fruit op vandaag.. dus bedenkt zich geen moment (dom!!!) en zegt: Nou vooruit, 1 filmpje, eten we meteen even een kiwi. Vervolgens kijken we een filmpje en 5 minuten later zijn zowel kiwi als appel opgegeten en gaat Tijs tevreden naar bed. Dag 2: Mama ik wil graag een fimpjse kijken. Mama: nee meneertje dat doen we niet. Waarop ik het antwoord krijg “dan eet ik een kiwi?!!?. Nou dan zakt je broek af nietwaar? Of als ie snachts wakker wordt en eruit wil, (dit is heel zeldzaam gelukkig en heel apart dat ie dan vergeet dat hij zelf uit bed kan klimmen) en wij zeggen dat ie moet slapen “Dan eet ik een boterhammetje”.

Op dat moment weet je dat je ernstig, heel ernstig hebt gefaald………………..

Noot: sinds het eetgedrag redelijk genegeerd wordt, gaat het een stuk beter. Dus…….

Ze worden groot....

Vanochtend heb ik Tijs voor de 2e keer naar de peuterspeelzaal gebracht. Hoewel ik had gedacht dat ik een traantje zou wegpinken de eerste keer, viel me dit helemaal mee. Hij sjeesde naar binnen, zag autootjes, toen puzzels en daarna een knutselhoek. Terwijl de juf me de gang van zaken nog aan het uitleggen was, zat meneer al druk een sinterklaasmuts te knutselen. Ook bij het ophalen hoefde ik me geen zorgen te maken of hij uren met smart op me had zitten wachten. De sinterklaasboot moest ik zien, en ze hadden een karretje waar je op kon rijden, en hij had nog niet buiten gespeeld dus hij kon eigenlijk nog niet naar huis..... Vanochtend dus geen enkel probleem om hem daar weer achter te laten!!

Gek idee dat hij nu al zo 'groot' is dat hij daar naar toe gaat. Zindelijk zelfs...!!! Mooie cars onderbroek en hemd aan, en gaan met die banaan. Zijn 'poepies' en 'plasjsjes' gaan allemaal op het potje of de wc. We zijn trots! Nou moet ik er wel bij vertellen dat de meeste eer naar Bart gaat, die de hele vakantie stug heeft volgehouden dat het ging lukken. Wat dus ook zo was. Respect :-))))

Ondertussen trakteert ie ons op de mooiste uitspraken. We beginnen ook te zien dat onze geestelijke opvoeding ook zn vruchten begint af te werpen:

- Op tv zien we een losgeslagen kudde schapen. Op de vraag van Bart wat dat is: 'Dat zijn schapen papa, ze rennen weg, dat mag niet van de Goede Herder''.
- Als het donker wordt buiten: "Het is donker buiten, de Here Jezus gaat ook slapen". Op de vraag waarom: "De Here Jezus woont in de wolken". En... zegt bart, waar nog meer? "In mijn hartje'
- Op de tafel ziet ie een camera- standaardje liggen. Druk begint hij hierin te praten, op mjn vraag wat hij aan het doen is antwoordt hij "Praten met de Here Jezus"(afgekeken van het podium bij DoorBrekers gokken we)

Verder ontdekken we steeds meer dat Teddie toch echt een heeeel ander kind is dan haar grote broer. Wil overal bij zijn, vooral weinig slapen, is verschrikkelijk nieuwsgierig en ondertussen lacht ze bijna de hele dag door. Lief dat ze ook is!!!

Omdat ik van plan ben mijn leven te beteren ga ik weer vaker bloggen, en zal dan ook wat minder lange onsamenhangende verhalen proberen te schrijven ;-)

Long time no see

Met het schaamrood op de kaken, kom ik tot de conclusie dat ik al sinds begin september niet meer geblogd heb. Maak ik zoveel mee dat ik geen keuzes kan maken waarover te schrijven? Ben ik zo druk dat ik geen tijd heb om te bloggen? Of ben ik gewoon even blogmoe?
Ik vrees het laatste. En das best onaardig. Want ik lees wél andersmans blogs. En ben geergerd als die al een week of wat niet is bijgehouden. En ik weet dat we (tot nog toe) best een trouw lezerspubliek hebben (of hadden...) Maar ik heb geen idee hoeveel mensen onze berichtjes nog lezen. Sinds de komst van hyves zijn we allemaal van elkaar op de hoogte, dus voegt de blog iets minder toe. Foto's, krabbels etc worden op hyves gezet. Dus lieve lezers, als jullie nog steeds trouwe lezers zijn en géén hyvers... LET ME KNOW. Dan zal ik weer een dappere blogger worden. Met berichtjes over ons geweldige gezin, waar ik elke dag nóg meer van geniet.....

(foto's volgen, Teddie haar eerste groentehap bijvoorbeeld! Zet ik de foto van Tijs er naast... wat een verschil. Die hoefde toen al niet 'gezond'. En nu nog niet. Mevrouwtje slobbert daarentegen alles naar binnen).......

De Bruiloft

Afgelopen vrijdag was dan EINDELIJK de bruiloft van Coen en Anna! Wij (en zij) hebben een geweldige dag gehad. Het weer viel ontzettend mee (behalve ’s avonds, maar dat maakte niet meer uit haha), de zon scheen op de juiste momenten. We hebben met dank aan Coen’s vrienden weer een hele nieuwe kant van hem ontdekt, en ook gezien dat Coen heel erg uit zijn dak kan gaan op de dansvloer haha. In alle spanning ben ik zelf vergeten een foto te maken van de door mij gemaakte bruidstaart (how stupid is that) dus die volgt nog, maar hier alvast wat plaatjes van die dag!

Zindelijk

Gezien de kop zal iedere lezer in eerste instantie denken: Hieper de piep Tijs is zindelijk. Helaas. Dit is nog niet het geval. Maar er zit schot in de zaak. De eerste tekenen van zelf ook zindelijk willen zijn beginnen zichtbaar te worden.

Hebben we sinds de verhuizing (zie eerdere blog) nóg een herhaling gehad van de ‘poepie in bad’ geschiedenis ( waarbij ik helaas wéér net degene was die hem in bad deed die avond, why..???) nu gooit meneer het over een andere boeg. De bekertjes waar je in bad mee kan spelen dienen namelijk ook goed als plastuit. Dus terwijl Willemijn en ik heerlijk aan het kleppen zijn over ditjes en datjes, draait meneer ons de rug toe. Trots draait hij zich na enige tijd om en verklaart: Tijsje heeft plasje gedaan! Blij overhandigde hij me het bekertje, en na controle bleek meneertje gelijk te hebben. Keurig het plasje door de wc gespoeld. Toch blijft het een beetje hierbij. Maar, is ons voornemen… op Gran Canaria gaat het gebeuren, lekker 2 weken in blote billen. Met elke dag een schoonmaakster in het appartement en schoon beddegoed wat we niet zelf hoeven te wassen :-) en opa en oma in de buurt, moet het goedkomen. Help ons er aan herinneren, tegen die tijd aub….verder zijn tips natuurlijk welkom :-)